Saturday, May 28, 2016

पूर्वी होती शुद्ध केवढी हवा वगैरे...

पूर्वी होती शुद्ध केवढी हवा वगैरे
श्वास रोजचा जाणवायचा नवा वगैरे

दुखरी बाजू समोर येइल तेव्हा येइल
तोवर कसला नकोच बागुलबुवा वगैरे

नात्यांमध्ये कुठून येइल ओलावा या
हवेतसुद्धा नाही जर गारवा वगैरे

जमिनीवरती धरणे बांधुन पुष्कळ झाली
खोद एकदा हृदयातुन कालवा वगैरे

म्हणूनही ती सोडून गेली असेल बहुधा
आवडायचा त्याला पक्ष्यांचा थवा वगैरे

जाता जाता आपल्यात जे घडले त्याचा
कधी वाटतो किळस, तर कधी दुवा वगैरे

कुणाकुणाला रोज नवनवे सूर लागती
कुणास पुरतो जीवनभर मारवा वगैरे


२७ मे, २०१६.

Saturday, July 25, 2015

काहिच नाही कमी परंतू...

छान चालले असते सगळे
झालो असतो स्थिरस्थावरही
दिनक्रमही ठरलेला असतो
ठरले असते सगळे काही
सगळ्यानंतर...

आठवड्याला एक सिनेमा,
नाटकही एखादे बघतो
हसतो, रडतो, फिरतो, गातो
मस्त रहातो, मजेत जगतो-
तसे निरंतर...

तरी एकट्या सायंकाळी
खिडकीपाशी निवांत बसता
पापण्यांत चुरचुरते किंचित
रेडीओवरी ऐकत असता
बेगम अख्तर...


खिडकीमधली तुळसही तेव्हा
उदासवाणी, मलूल दिसते
काहिच नाही कमी परंतू
सगळे सगळे सगळे असते
तू असतिस तर...  

२०१५

Wednesday, August 27, 2014

आठवण

मारुतीच्या शेपटीसारखी..

वेटोळे घालून बसलेली..
.
.
.
.
तुझी आठवण !
================================

अश्वत्थामा

तुझ्यात अरण्य | मला सापडावे |
माझे मीच व्हावे | अश्वत्थामा ||

फिरताना आणि | होता तुझी भेट |
हृदयात थेट | जावी कळ ||
================================

Friday, February 21, 2014

आठवण

पडलो होतो अलगद मीही
मांडीवरती डोके ठेवुन
तीही बसली होती माझ्या
केसांमध्ये नखे गुंतवुन

वाळूमध्ये गिरवित बोटे
काय काय ती होती सांगत
मीही आणी मिटून डोळे
बसलो ऐकत अनोळख्यागत

मिटता डोळे पडद्यावरती
तयार झाला जुना चेहरा
खोल टपोरे डोळे त्यांच्या-
रंग तळाशी गहिरा गहिरा..

गहि
ऱ्या गहिऱ्या पडद्यावरती
लख्ख आणखी तीच आठवण
हातामधला हात निसटता-
जपता जपता अपुले मीपण..

उठून बसलो त्याच क्षणाला
थोडा खोकत, दाबत छाती
गळ्यात भरला हात चाचपुन
घट्ट ठेवला धरून हाती...!

२१ फेब्रुवारी,२०१४.

Search This Blog

 मराठी ब्लॉगर्स नेटवर्क - Marathi Bloggers Network!